Pilot nano-referentiewaarden

In het rapport "Veilig omgaan met nanodeeltjes op de werkplek" adviseert de commissie Arbeids-omstandigheden van de SER de minister van SZW om de Gezondheidsraad om voor de meest toegepaste/voorkomende nanodeeltjes  een gezondheidskundige grenswaarde vast te laten stellen. Als blijkt dat dit slechts voor een beperkt aantal nanodeeltjes mogelijk is, stelt de SER voor om een commissie in te stellen die voor nanodeeltjes waarvoor het niet mogelijk is een gezondheidskundige grenswaarde vast te stellen, een in de praktijk bruikbare nano-referentiewaarde vast stelt.
Het doel van de pilot nano-referentiewaarden is om te verkennen hoe nano-referentiewaarden (NRVs) door bedrijven gebruikt kunnen worden. De pilot spitst zich toe op een aantal onderwerpen waarin referentiewaarden in de praktijk worden toegepast:

• bij het ontwerp van een veilige werkplek,
• bij de uitvoering van de risico-inventarisatie & evaluatie (RI&E);
• het toetsen van de haalbaarheid van NRV's voor het bedrijfsleven
• het verschaffen van inzicht in de bereidheid NRVs toe te passen (inclusief de identificatie van mogelijke barrières bij het gebruik van NRVs )
• advisering over de wijze waarop een instrument voor NRVs verder kan worden geoperationaliseerd en geëffectueerd.

De pilot wil bantwoorden hoe voorzorg bij het omgaan met nanomaterialen in de praktijk geoperationaliseerd kan worden. Uitgangspunt hierbij is dat stoffen met onzekere of onbekende risico's, waartoe ook nanodeeltjes behoren, behandeld moeten worden als (zeer) gevaarlijke stoffen.  Dat houdt in dat het beleid en de uitvoeringsmaatregelen in die gevallen gericht moeten zijn op het voorkomen en minimaliseren van de blootstelling van werknemers. Met de pilot krijgen werkgevers en werknemers greep op het hanteren van NRVs in hun bedrijf.